Bu sabah Boran illa işe geleceğim diye tutturdu.Hem nabzını yoklamak hem de bana çok yakın olduğu için işe getirmek yerine keyifli vakit geçirir diye kreşe gitmek isteyip istemediğini sordum.Hevesle gitmek istedi.Okula vardığımızda sınıf arkadaşları bahçedeydi.Koşarak yanlarına gitti.Ama anneciğim ben işe gideyim birazdan seni gelip alırım dediğim andan itibaren yine işe gelmek için vızırdanmaya başladı. Mecburen aldım işe getirdim.Boran'ın ağlamasına hele helede benim işe gitmem yüzünden ağlamasına dayanamıyorum.Hergün çok iyiydik bana el sallıyordu evden.Anneannesi ve Deha ile mutluydu evde.Bugün ne oldu anlayamadım.Şimdi yanımdaki koltukta uyudu.Uyanınca eve bırakacağım.Umarım bu bugünlük bir durumdur.Kendisine anlattım bugün fazla işimin olmadığını ve onu sadece bugün için işe getireceğimi söyledim. Ama gel gör ki ben stresten öldüm.Patron zaten geciktiğim için bir laf sokuşturdu.Durumu anlattım ama anne olmayan birinin helede bir iş verenin bunu anlamasının mümkün olmadığını biliyorum.
Umarım bu durum bir daha tekrarlanmaz.Boran üzülmesin istiyorum konuşup ikna etmeye çalışıyorum ağladığında sarılıp okşuyorum.Doğru yaptığımı sanıyorum.Umarım bu son olur anneciğim.Çaresiz annenin sesini duy lütfen :((
Not: Uyandığında eve gidelim dedi.Eve götürdüm ama benim geri işe dönmem gerektiğini söyledim.Tamam dedi.Ama yine ağladı :(
Not2: Ertesi gün: Bu sabah sorun yok.İşe geldim beni yolcu etti :))
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder