Modeli yükselttik:))

2008 model Boran'lı ailemize bir de 2012 model Kaan eklendi.İyi ki de eklendi.Annelik babalık denen duygu nasıl bir şeydir aynı anda insan kalbine her evladının sevgisini nasıl sığdırır öğrendik.Bebek kokusunu özlemişiz meğerse.Uykusuz geceler,yersiz endişelerde olmasa keyfimize diyecek olmazdı.Amaa...Lohusalık sendromu peşimi bırakmadı  yine.Dayanamadım ikinci bir yüke.Benle bu yükü annem sırtlandı sağ olsun.Buda ispatladı ki insanın evladı aslında hiç büyümüyor.Bu sorumluluk anne baba olduğun andan ölene kadar bitmiyor.Artarak veya azalarak devam ediyor.Canlarının sağlığına dua edip her türlü eziyetlerine katlanıyorsun.

Boran; kardeş kıskançlığını olgunlukla yaşıyor.Çaktırmadan alttan alttan küçük kaaan sen nerden geldin diyerek aslında  belli ediyor.Benim kalbimde sızım her zamanki gibi.Onun iyi yetişmesini öyle çok istiyorum ki.Hiçbirşey ona zarar vermesin derken bazen ben zarar veriyorum belkide.4.yaşını kutladık,abi oldu tam çocuk oldu.Birde evden ayrıldı ilk defa biz olmadan ev dışında bu gece.Dede ve anneannesiyle.Dedenin ağzı kulaklarında onlarla yaylaya gitti  diye.Gitmem lazım büyük mavi evde bizim evimiz dedi.Giysilerimi almaya geldim hazırlayalım gideceğim dedi ve gitti....Büyüdü bensiz bizsiz olmak istemeye başladı.Korkuyormuyum?Evet.....
Kaan;Küçük kuzum.Mis kokulu beyaz bebeğim.Uyumadığı geceler hariç sıkıntı yaratmayan bebeğim.Gece boyunca uyuyan bir bebek olursa diye adak adadığım bebek.Bir bakmışız sende bizsiz biyerlere gitmişsin...

               Neredeyse 1 sene geçmiş en son yazımın ardından.Neler yaşandı neler.Boran hızla büyüdü  büyüyor.Birde kardeş bekliyor.Yaklaşık bir ay sonra aramıza katılacak,tıpkı Boran'a benzeyen bir erkek kardeş.Ben öyle karmaşıktım ki geçen zaman içinde,anlatmaya başlasam bitmez.Yine sorunlu bir hamilelik,hastalıklar ve hatta hastahanede yattığım günler oldu.Duygularımda karmaşık.İkinci bir çocuk,hamilelikle beraber işi bırakıp evde olmak,çok özlediğim oğlumla nasıl vakit geçiririm de ona verimli olurum düşünceleri.Mümkün olduğunca Boran'ı gezdirmeye onla oyun oynamaya el işleri yapmaya çalıştım.Çalıştığım günlerin acısını çıkarmaya uğraştım.Zaman zaman çok bunaldım.İnsanın sağlığı yerinde olmayınca hiç bir şey olmuyor.Doğumdan sonrada bebeğin bakımı çok vakit  alacak.Umarım yetişebilirim ve güzel günler görürüz.
Deha'da ise epeyce ilerlemeler var.Az kaldı hissediyorum çok daha iyi olacak....

Boran 3 yaşında

         Çook gecikmiş bir yazı bu.Tarihi geriye ayarlayıp ekleyebilirim siteye ama yapmıyorum.Ne zaman yazdığımı ilerde Boran okuduğunda bilsin istiyorum.Öncelikle oğluma doğum günü mesajım;

          "Canım oğlum, bir tanecik bebeğim,hayatıma anlam katan güzellik.Benimle olduğun bu 3 yıl boyunca her gün şükür sebebim oldun.Bir insanı bir insan ne kadar çok sevebilir bunu öğrettin.Hayatıma neşe kattın.Yaptığım en güzel şeysin ve iyi ki geldin aramıza.Nice mutlu yaşlara,neşeyle,huzurla,sağlıkla kavuş bebeğim.Seni çok seviyorum. "

            Bu yaşla beraber bize en büyük hediye geciken konuşma serüvenimizin ilerlemesi oldu sanırım.Her gün yeni kelimelerle bizi şaşırtıyor güldürüyor.Her an herkesten duyabileceğiniz basit bir kelimeyi onun ağzından duymak öyle keyifli ki.Sonrasında diyorum güldüğümüz şeye bak oda bir insan ve her kelimeyi söyleyecek tabi. Dün yemek masasında ben Deha ya seslenirken   "oğlum azcık dur ağzına sokma onu "dedim. Nasıl bir ses tonuyla dediğimi Boran beni taklit edince anladım. Odlum odlum dedi Boran'da. Çok güldük.İşte en güzeli bu gerçekten hepimizi güldürmesi. Sonra  " cunku anne " diye söze başlaması , yine Deha'ya  "ağla abi ağla  " diyip nedensiz bir şekilde onu ağlatmaya çalışması, yolda giderken bura hasane (hastane) bura ottitun (optimum)  veya sıkça yeaye (reale) didelim demesi ,hep yeni yaşının hediyesi bizlere.Sonra babasını sorduklarında babam büyüp işte (yani çok çalışıyor hep işte) diye anlatması var birde.Baba az sev dedi geçenlerde çok öpünce,anne saçımı elleme bilmiyor musun ağrıyor dedi bana da .Bahçede sulama yapıyor bisikletine biniyor ama bir tek banyo yapmayı sevmiyor hala.Aşamadık bu sorunu geçen yaz ne güzel düzelmişti.Bu yaz kaldığımız yerden devam.Kış boyu hep zar zor yıkadık zaten.Beklicez bakalım ne zaman hallolacak bu durum da.Tuvalet işi tamam çok şükür.Evde anneanne dede ve Deha ile mutlu mesut yaşayıp gidiyorlar.Caillou hayranlığımız devam ediyor.

Boran'ın karesinden ve dilinden :))

            Bu fotoğrafları Boran çekti.Bir fotoğraf makinesi tutkusudur gidiyor.Elinde düşürmüyor.Adını da diyemiyor Çik çik gibi bir şey diyor adına.Dehayı çokça çekmiş içinden seçtiklerim bunlar.Anneannesi ve bakıcımızı da unutmamış.Babasının ağzı açık canavar pozları evden kareler.Arada benim namüsait pozlarım bile var.Dağınık mutfağımı da belgelemiş arada düzgün bir pasta pozu yakalamış.Bu hobisini mesleğe dönüştürür mü bilemiyorum ama bizim makineleri bozdu bozacak.O'na bir eski makine verdik ama beğenmedi.Görüntünün güzel olmadığını fark etti.İşte kareler;

            Bugün Boran'ın 3.yaşını bitirdikten sonraki ilk günümüz.Dün d.günüydü yani.Pastasız geçti ama bunu telafi edeceğim mutlaka.Sipariş bir pastamız olduğu için Boran'ın pastasını yapamadım.Bugün birşeyler yazsam diye düşünürken O' nun gözünden dünya nasıl görünüyor sorusu aklıma geldi.Kendi kendime düşündüm.Aklıma gelenler aşağıda.Tamamen içinden bunlarmı geçiyor bilemem ama benim gözlediklerim hissettiklerim bunlar.Ve bu yaşlar geçmeden not etmem gerek.

-Sabah uyanıyorum canım süt istiyor annem kahvaltı edeceğimi süt veremeyeceğini söylüyor.Ama ben kahvaltı istemiyorum süt istiyorum.Anne de dayanamayıp veriyor.Annemi kandırmak çok hoşuma gidiyor.
-Dedem işi bıraktı heeeeyyyyyyy.Hep birlikteyiz her istediğimi yapıyor.Arada beni anlamıyor ama beraber araba yıkamak çok hoşuma gidiyor.
-Sokağa çıkıp bisiklet sürmek istiyorum.Peşimden geliyorlar yalnız gitmek istemiyorum zaten ama onlar hemen yoruluyor.Yeter diyorlar ama ben daha fazla gezmek istiyorum.Yorulmayan anne baba dede istiyorum.
-Evin önünde sokakta oynayan abi ve ablalarla ben de oynamak istiyorum.Ama geçen gün ebe kayboldu.Dedem akşam olduğu için eve gittiğini söyledi ama ben ebeee ebeee diye ağladım.Daha oyun yeni başlamıştı amaaa...
-Deha ile iyi anlaşıyoruz.Arabalarımla oynamasından pek hoşlanmıyorum.Ama h.sonları görüşemediğimiz için O'nu çok özlüyorum.Ondan ayrı kalmaya tahammülüm yok.Abi baba ve teyzem hep getirsinler O'nu istiyorum.C.tesi sabah ilk işim O2nu sormak ama gelmiyor .Artık bir gözlüğü var Deha'nın .Takarken ağlıyor ama...
-Bazı günler annem babam işe gitmiyor.Bazen de annem benimle kahvaltı ediyor.Hiç gidemesinler hep benle oynasınlar istiyorum.
-Annem varken onun kollarını seviyorum o yokken anne anneminkileri seviyorum.Müjgan teyzemide seviyorum ama geçen gün dedem varken bana yemek yedirmeye çalıştı.Bende ona artık dedem var sen git dedim.Biraz üzüldü sanırım ama ne yapayım dedemin yedirmesini istiyorum.
-Bugün doğum günümmüş pasta üfleyecektim ama annem yapamadı.Olsun annem bana hep yapıyor zaten.Pastamda tren araba uçak helikopter cayu brde pepe olsun istiyorum.Umarım annem hepsini yapabilir.
-Gündüz daha az uyuyorum artık oynamak daha eğlenceli.En çok arabalarımla oynamayı birde resim yapmayı seviyorum.Annem dedem anneannem ev resimleri çiziyor bana.Bende ağaç çiziyorum.
-Aslında okulumu seviyordum ama epeydir gitmiyorum.Evi daha çok seviyorum.Ah birde Mina'yı çok özlüyorum.O da gitmiyormuş okula.Bir daha görebilir miyim ki O'nu. Neyseki resmi var bende.
-Annemi çok seviyorum.Babamıda ama o hep işte.O yüzden eve geldiğinde ona onu sevmediğimi söylüyorum oda üzülüyor ama ne yapayım sakalları batıyor öperken sevmiyorum diyorum gene de öpüyor beni.
-Büyümek biraz zormuş  aslında çok güzel birşey ama hep birilerin ordan atlama düşersin oraya uzanma şurayı elleme falan diyor o zaman sıkıcı oluyor.Ben de küsüyorum bazende ağlıyorum.Ama genel olarak hayat çok güzel.Yaşasın iyi ki büyüyorum....

Son günlerde...

        Boran en son yazdığımdan bu yana sabahları beni daha rahat bırakır oldu.Evde anneanne ve deha ile birde Müjgan şeşesiyle (teyze) devam ediyor yaşantısına.Babasının dediği gibi oda çocukluk işine gidiyor sabahları bizle beraber.Bir dönem evden ayrılamam yine kriz oldu bunun yanı sıra Boran'ın bana sarmaş dolaş halleri devam ediyor.Hiiç şikayetçi değilim oğlumla sarmaş dolaş olmaktan.Kıskananlar çatlasın diyerek babamıza gönderme yapmadan edemeyeceğim.Boran şarkılar öğrendi vede şarkının dansın sonunda selam vermeyi.Birde saklambaç oynamayı öğrendi.Geçenlerde bir arkadaşımızın evinde diğer çocuklarla oynarken öğrendi bu oyunu.Arkadaşları ile olduğu zaman gayet uyumlu kavgacı olamayan bir çocuk.Hele de  tam  dönmeyen diliyle şarkı söylemesi aileyi gülmekten kırıp geçiriyor.Mutluluk kaynağımız her zamanki gibi. Bu hafta sonu Deha canın ikinci doğum günü.Onunda Boranla koşturup oynayacağı günler çok yakın umuyorum.

İşe gelmek isteyen Boran ve stres olan ben

                 Bu sabah Boran illa işe geleceğim diye tutturdu.Hem nabzını yoklamak hem de bana çok yakın olduğu için işe getirmek yerine keyifli vakit geçirir diye kreşe gitmek isteyip istemediğini sordum.Hevesle gitmek istedi.Okula vardığımızda sınıf arkadaşları bahçedeydi.Koşarak yanlarına gitti.Ama anneciğim ben işe gideyim birazdan seni gelip alırım dediğim andan itibaren yine işe gelmek için vızırdanmaya başladı. Mecburen aldım işe getirdim.Boran'ın ağlamasına hele helede benim işe gitmem yüzünden ağlamasına dayanamıyorum.Hergün çok iyiydik bana el sallıyordu evden.Anneannesi ve Deha ile mutluydu evde.Bugün ne oldu anlayamadım.Şimdi yanımdaki koltukta uyudu.Uyanınca eve bırakacağım.Umarım bu bugünlük bir durumdur.Kendisine anlattım bugün fazla işimin olmadığını ve onu sadece bugün için işe getireceğimi söyledim. Ama gel gör ki ben stresten öldüm.Patron zaten geciktiğim için bir laf sokuşturdu.Durumu anlattım ama anne olmayan birinin helede bir iş verenin bunu anlamasının mümkün olmadığını biliyorum.

Umarım bu durum bir daha tekrarlanmaz.Boran üzülmesin istiyorum konuşup ikna etmeye çalışıyorum ağladığında sarılıp okşuyorum.Doğru yaptığımı sanıyorum.Umarım bu son olur anneciğim.Çaresiz annenin sesini duy lütfen :((

Not: Uyandığında eve gidelim dedi.Eve götürdüm ama benim geri işe dönmem gerektiğini söyledim.Tamam dedi.Ama yine ağladı :( 

Not2: Ertesi gün: Bu sabah sorun yok.İşe geldim beni yolcu etti :))

Boran'la 2010

Seninle  2008 2009 dan sonra bir yıl daha bitti.2010.Çok şükür beraberdik ,çok şükür her gününde beraber uyuduk anneciğim.Ama her iş gününde ayrıydık gündüzleri.Geceleri arayı kapamaya çalıştık.Bol bol sarıldık koklaştık.Bol bol ağlaştık.Hele de son ay hiç olmasaydı keşke.Bol bol hastalandık beraberce çünkü.
Hiç hastalanma 2011 de en önce dileğim bu.
Sonra çok mutlu ol hemde çok.Yani bir çocuk ne kadar mutlu olursa en çok o kadar mutlu ol.
Nerde mutluysan orda ol.Belki seni çok üzdüm kreşe yollayarak.İyiliğin için daha iyi olur diye düşünmüştüm.Oldu mu olmadı mı bilmiyorum ama şimdilik veda ettik kreşe.2011 de bu kadar zorlanmayız hiç bir konuda umarım.
Hep diyorum senle büyüyorum bende.Bende hatalar yapıyorum en çok da bu yıl biterken buna üzüldüm.Yine senle dopdolu bir yıl olsun istiyorum daha az hatalı daha çok mutlu bir yıl.
Deha ile elele koşacağınız bir yıl olsun.Deha kesin elini tutmaz senin ama olsun sen hiç elini bırakma onun 2021 de olsa beraber olun...
Dede ile beraber olalım bu yılda ve babaanne ile de anneanne ile de.
Sen ben baban küçük ama hiç küçük kalamayan ailemiz.Hep kalabalıkla olalım bu yılda.Halalarla teyzelerle.Yine İstanbula gidelim vuvvvv uçaklaa. Kulakların ağrımasın ama.
Gülelim kıkırdayalım sabahları kakalım (kalkalım) beraber uyanalım. Yeaye (real) gidelim. Bol bol konuşalım.Ve en çok gündüzleri daha fazla beraber olalım (bu nasıl olacak bilmiyorum ama allahtan umut kesilmez ) 
Biyaa biyaaa (bidaha) hamurdan aydede yapalım .
Biyaa biyaa abedee (bidaha abc) yazalım.
Babamız daha az tv izlesin daha çok bizle oynasın.
Yıl bitti 2011 den 3 gün bile bitti anneciğim.zaman su gibi akıp gidiyor.Hadi artık güzel günler seni bekliyoruz hep birlikte...