Modeli yükselttik:))

2008 model Boran'lı ailemize bir de 2012 model Kaan eklendi.İyi ki de eklendi.Annelik babalık denen duygu nasıl bir şeydir aynı anda insan kalbine her evladının sevgisini nasıl sığdırır öğrendik.Bebek kokusunu özlemişiz meğerse.Uykusuz geceler,yersiz endişelerde olmasa keyfimize diyecek olmazdı.Amaa...Lohusalık sendromu peşimi bırakmadı  yine.Dayanamadım ikinci bir yüke.Benle bu yükü annem sırtlandı sağ olsun.Buda ispatladı ki insanın evladı aslında hiç büyümüyor.Bu sorumluluk anne baba olduğun andan ölene kadar bitmiyor.Artarak veya azalarak devam ediyor.Canlarının sağlığına dua edip her türlü eziyetlerine katlanıyorsun.

Boran; kardeş kıskançlığını olgunlukla yaşıyor.Çaktırmadan alttan alttan küçük kaaan sen nerden geldin diyerek aslında  belli ediyor.Benim kalbimde sızım her zamanki gibi.Onun iyi yetişmesini öyle çok istiyorum ki.Hiçbirşey ona zarar vermesin derken bazen ben zarar veriyorum belkide.4.yaşını kutladık,abi oldu tam çocuk oldu.Birde evden ayrıldı ilk defa biz olmadan ev dışında bu gece.Dede ve anneannesiyle.Dedenin ağzı kulaklarında onlarla yaylaya gitti  diye.Gitmem lazım büyük mavi evde bizim evimiz dedi.Giysilerimi almaya geldim hazırlayalım gideceğim dedi ve gitti....Büyüdü bensiz bizsiz olmak istemeye başladı.Korkuyormuyum?Evet.....
Kaan;Küçük kuzum.Mis kokulu beyaz bebeğim.Uyumadığı geceler hariç sıkıntı yaratmayan bebeğim.Gece boyunca uyuyan bir bebek olursa diye adak adadığım bebek.Bir bakmışız sende bizsiz biyerlere gitmişsin...

               Neredeyse 1 sene geçmiş en son yazımın ardından.Neler yaşandı neler.Boran hızla büyüdü  büyüyor.Birde kardeş bekliyor.Yaklaşık bir ay sonra aramıza katılacak,tıpkı Boran'a benzeyen bir erkek kardeş.Ben öyle karmaşıktım ki geçen zaman içinde,anlatmaya başlasam bitmez.Yine sorunlu bir hamilelik,hastalıklar ve hatta hastahanede yattığım günler oldu.Duygularımda karmaşık.İkinci bir çocuk,hamilelikle beraber işi bırakıp evde olmak,çok özlediğim oğlumla nasıl vakit geçiririm de ona verimli olurum düşünceleri.Mümkün olduğunca Boran'ı gezdirmeye onla oyun oynamaya el işleri yapmaya çalıştım.Çalıştığım günlerin acısını çıkarmaya uğraştım.Zaman zaman çok bunaldım.İnsanın sağlığı yerinde olmayınca hiç bir şey olmuyor.Doğumdan sonrada bebeğin bakımı çok vakit  alacak.Umarım yetişebilirim ve güzel günler görürüz.
Deha'da ise epeyce ilerlemeler var.Az kaldı hissediyorum çok daha iyi olacak....